Angaangaq Lyberth, onthou die naam! Deze man is een visionair. Vanmorgen las ik in de Volkskrant een tegendraads verhaal over deze Groenlandse Inuit. Dertig jaar geleden werd deze medicijnman door zijn stamoudsten de wereld ingestuurd om de mensheid te waarschuwen voor de schade die ze de wereld toebrengt. Als eersten merkten de Inuit de gevolgen van de klimaatopwarming. Zij zagen hun ijsvelden smelten en de zeespiegel stijgen. Als een roepende in de woestijn is Angaangaq de wereld rondgereisd, overal welwillend aangehoord en met interesse bekeken; een echte Eskimo -medicijnman, daar kon je mee thuiskomen.

Nu, nu de voorman van de klimaatveranderingsonheilsboodschap een blanke Amerikaanse miljonair is die in zijn leven meer CO2 heeft uitgestoten dan generaties stamgenoten van Angaangaq tezamen, nu heeft hij er genoeg van. Angaangaq heeft het roer omgegooid, gelooft niet meer dat de mensheid in staat zal zijn de klimaatverandering te stoppen en heeft besloten de zegeningen ervan uit te gaan dragen. Je kunt je wel rondwentelen in schuldbeklag en een extra spaarlampje indraaien, maar dat verandert echt niets aan de globalheating.

Nee, je kunt je beter aanpassen en je richten  op de zegeningen.  Of zoals hij zegt: we hebben hier op Groenland weer planten en glasheldere meren. De bruine beer keert terug en voor het eerst sinds 20.000 jaar gaan we een ceremonie houden om te danken dat we weer bomen hebben en dus hout voor het vuur. Wij willen alle rijke CO2 uitstoters hartelijk bedanken voor hun bijdrage aan het opwarmen van de aarde. Wij passen ons wel aan, zoals we ons al tienduizenden jaren hebben aangepast aan het klimaat.

Tja, Angaangaq en de zijnen kunnen dat, zich aanpassen. Benieuwd of Al Gore en  wij dat ook kunnen, als het water stijgt, de benzine opraakt en wij natte voeten krijgen en Al Gore niet meer in zijn limo's kan rijden. Ik ben bang dat de schok ons te groot zal zijn.