Ik wou een stukje schrijven over de egomannetjes die van hun voetstuk vallen. De Scheringa’s en Osterhausen, die zichzelf opblazen en uiteindelijk als een verschrompeld ballonnetje op de publieke mestvaalt belanden. Ik zat er al maanden op te wachten dat hun praatjes doorgeprikt werden, dat we eindelijk zelf weer gingen denken en deze mannetjesputters op hun waarde beoordeelden: tot de derde macht verheven ego’s. Het ging hen niet om geld, om kennis, om succes, nee, het ging hen om de publiekelijke bewondering van hun uitzonderlijke kwaliteiten en daden.
En ja, daar wou ik een vilein stukje over schrijven. En ook over de noodzaak om zelf na te denken, en via je gedrag uiting te geven aan je mening: dus niet sparen bij de DSB-bank, maar bij de ASN- of Triodosbank, en niet klakkeloos een minder zorgvuldig getest vaccin nemen tegen een op dit moment niet zo heftige ziekte. Maar ja, ik kreeg medelijden met Osterhaus en zelf met Scheringa. Beide toch een beetje gewone jongens die zich tot de absolute top omhoog hebben gewerkt. Allebei dwars, tegendraads, gedreven en ambitieus. En door het establishment met argwaan en enig dedain bekeken. Dat establishment heeft nu afgerekend met deze te groot geworden ego’s. De financiële koningen van Nederland hebben Dirk geslachtofferd. Pieter Lakeman als boodschappenjongen gebruikt – hoewel deze egoblazer dat zelf heel anders ziet – en Dirk en zijn bank gevierendeeld. Lekken als de leegloop van spaartegoeden ophoudt en een mogelijke overname dwarsbomen. En Osterhaus is gepakt door, ja door wat? Het was al jaren bekend dat hij – net als elke andere succesvolle hoogleraar – een belang heeft in bedrijven die zijn ideeën te gelde maken. Iets waar vooral de universiteit van profiteert. Maar hij was te veel in de media, zijn beloofde ramp bleef uit, de journalisten baalden, want niets verkoopt zo lekker als een ramp en dus? Dus moest hij geslachtofferd worden.
Denk nu niet dat ik Scheringa en Osterhaus wil verdedigen, ze hebben hun ondergang verdient. Maar, weet je, mij bekruipt het gevoel dat diegenen die deze ego’s opgeblazen hebben, zelf nog veel grotere ego’s hebben. Alleen zijn zij niet uit op publieke roem en erkenning, alsof zij dat nodig hebben! Nee, deze ware machthebbers’ ego’s voeden zich met maar één ding: macht.
En daar zouden we eens iets tegen moeten doen. Veranderen dus, ja inderdaad. Maar wat? Wie en hoe? Ik weet het even niet meer. Weet jij het?