Nou? Vertel? Vorige week, vorige jaar, vorige eeuw? Laten we wel wezen; hou ouder je wordt, hoe saaier je leven. Wanneer had je voor het laatst die opwinding van de eerste keer? Je eerste boterham, je eerste boek, de eerste keer naar school, de eerste keer naar de dierentuin, de bioscoop, je eerste doelpunt, de eerste keer vrijen, je eerste kind, je eerste baan, je eerste auto. Ja en dan? Je eerste ontslag? Je eerste echtscheiding? Je eerste keer echt ziek? En dan?

Het blijkt dat als je mensen vraagt hun levensverhaal te vertellen, de meeste tijd gebruikt wordt voor de eerste twintig jaar, daarna valt er nog iets te zeggen over de dan volgende tien jaar en de resterende dertig, veertig jaar is in enkele minuten te vertellen. Niet alleen het leven wordt saaier, je onthoudt er ook steeds minder van. En als je bejaard bent, onthoud je nog minder, laat staan als je in het verzorgingstehuis zit, niet meer naar buiten komt en elke dag precies hetzelfde is als de dag ervoor en de dag erna, behalve dan de warme maaltijd, het hoogtepunt van de dag. Mijn god, wat moet dementie dan een zegen zijn! Dan beleef je tenminste nog eens iets voor het eerst. Hoe dan ook, wanneer was de laatste keer dat jij iets voor de eerste keer deed?

Toen ik vijfenveertig werd en burn-out, hoorde ik deze zin voor het eerst, en het zette me aan het denken. In die tijd las ik ook veel doe-het-zelf-boeken over een prettiger leven. In een daarvan zei een wijs man, dat een van zijn middeltjes voor een gelukkiger leven was, de routinematige saaiheid van het bestaan te verlichten door iedere dag drie nieuwe dingen te doen of drie dingen anders te doen. Elke dag op dezelfde tijd via dezelfde weg en dezelfde file naar je werk, dat geeft nu niet bepaald een impuls aan je leven. Probeer eens een andere weg en tref andere lotgenoten in de file, ga iets later weg en tref andere collega’s in de lift. Ik ben zelf toen wat doorgeslagen, heb voor het eerst een hond genomen, ben gaan paardrijden en heb pianoles genomen. Nou, mijn leven is wel anders geworden, met name door de hond. Elke dag loop ik een uur met hem, elke dag hetzelfde stuk in de natuur. Elke dag hetzelfde, maar gelukkig is de natuur elke dag anders. Nadat ik voor het eerst van het paard gevallen was, ben ik daar trouwens mee gestopt. Je moet natuurlijk ook wel je grenzen in de gaten houden. En dat lukt je dan wel weer beter als je ouder bent, want met jaren komt ook wel iets van wijsheid.

Maar nogmaals: wanneer was de laatste keer dat jij iets voor de eerste keer deed? Houd jezelf deze vraag af en toe voor en blijf levendig; dan kan ook deze dag de eerste dag van de rest van je leven zijn.