Zoals ik al eerder schreef heb ik een huisje in Spanje. Met een geweldig uitzicht, veertig olijfbomen, rust en een tractor, maar zonder aansluiting op wat dan ook. Geen Spaanse Nuon of Essent, geen waterleiding en al helemaal geen gasleiding (want dat kennen ze daar niet). Het regenwater vangen we op in de kelder en de zon geeft ons alle electriciteit die we nodig hebben. Erg milieubewust dus.

Vanuit Nederland heb ik vier zonnepanelen meegenomen en twee dikke accu's. Vroeger had ik een generator nodig voor de stroom. Stinken, veel lawaai en vaak ook een hevig gevloek als het kreng het weer niet deed. De zon die doet het altijd, is geluidloos en ruikt nog lekker bovendien. Onze buurman die aan de andere kant van het dal woont, heeft ook geen aansluiting op de Spaanse Eneco. Hij is echter wat conservatief, erg rijk en Duits, en heeft zijn energieprobleem op een gründliche wijze opgelost: een scheepsaggregaat met genoeg vermogen om een klein ziekenhuis van stroom te voorzien stampt dag en nacht. En hij heeft dus airco, electrische rolluiken en meer van die moderne gemakken. O.k. er moet elke maand voor 500 euro aan diesel in, het stinkt en maakt veel lawaai, maar buurman is er tevreden over.

Ik niet zo. Als ik dan heerlijk in de schaduw onder die eeuwenoude Johannesbroodboom zit met een koud pilsje uit mijn koelkast, hoor ik wel altijd weer dat doffe gestoemp in de verte. En dan denk ik: 'buurman, voor al dat geld kun je me toch een zonne-energie installatie aanleggen waar je airco zelfs op dubbele snelheid mee kan draaien'. Maar ik denk dat buurman daar nog niet aan toe is, die nieuwerwetse fratsen. Ik denk dat hij het nog niet helemaal vertrouwt.

Ik wel, mijn eigen zonne-energiecentrale geeft me een geweldig gevoel van vrijheid. Dat voelde ik laatst weer eens toen ik terugkwam uit Spanje en thuis internet 'eruit bleek te liggen'. Essent bellen, o nee heet @home, nee toch niet, heet nu Ziggo - over veranderen gesproken -. Helpdeskmedewerkers met een hoog klanttevredenheidscommunicatietraining-gehalte, maar helaas geen kennis van zaken. Drie dagen later bleek de computer bij Essent iets in mijn IP-adres veranderd te hebben. Op eigen houtje! Ja, dat denk ik ook...

In ieder geval werd me weer eens heel duidelijk dat je afhankelijkheid van al die nutsvoorzieningen erg groot is. En dat je met eenvoudige middelen zelf de belangrijkste voorzieningen kunt (laten) aanleggen. Zo ben ik dus mijn eigen Spaanse Nuon en mijn eigen Waterbedrijf. Van niemand afhankelijk, nu ja, alleen van de zon en de regen. Maar die lijken iets minder wispelturig dan de menselijke warboelbedrijven. Of schik ik me makkelijker naar de grillen van het weer, dan naar de nukken van grote bedrijven?
 
Nu alleen mijn oude trekkertje nog aan de huidige milieu-eisen aanpassen, want toen die gebouwd werd hadden ze daar geen oog voor. Wel voor degelijkheid trouwens, het ding heeft zijn 45e verjaardag gevierd en pruttelt onverstoorbaar verder.